Pięć gotowych przepisów, od których warto zacząć. Każdy tworzysz w sekcji Automatyczne akcje według schematu: wyzwalacz → warunki → działania.
Nazwy wyzwalaczy i działań w Twoim panelu mogą brzmieć nieco inaczej, a lista się rozwija — traktuj to jako schemat, a konkrety wybierz z listy przy tworzeniu reguły.
1. Faktura po opłaceniu zamówienia
Kiedy: zamówienie zostało opłacone.
Warunek: klient zaznaczył, że chce fakturę.
Zrób: wystaw fakturę w wybranej serii numeracji.
Grupa: Dokumenty sprzedażowe.
2. Potwierdzenie wysyłki z numerem przesyłki
Kiedy: utworzono przesyłkę.
Warunek: tylko dla wybranych źródeł zamówień.
Zrób: wyślij e-mail z szablonu z numerem przesyłki, a potem zmień status na „Wysłane".
Grupa: Wysyłka.
3. Przypomnienie o płatności
Kiedy: zamówienie stoi w statusie określoną liczbę dni.
Warunek: status „Do zapłaty" i brak wpłaty.
Zrób: wyślij e-mail z przypomnieniem i dopisz notatkę wewnętrzną, żeby zespół wiedział, że przypomnienie poszło.
Grupa: Płatności.
4. Obsługa zwrotu jednym przyciskiem
Kiedy: zdarzenie własne „ZREALIZUJ ZWROT" (przycisk na karcie zwrotu).
Zrób: zmień status na „Zrealizowany" i wyślij klientowi potwierdzenie.
Grupa: Zwroty. Tak wygląda typowe użycie zdarzeń własnych: decyzję podejmuje człowiek, resztę robi system.
5. Reakcja na niepoprawną wpłatę
Kiedy: otrzymano niepoprawną wpłatę za zamówienie.
Zrób: zmień status na własny, dobrze widoczny, i wyślij notatkę wewnętrzną.
Grupa: Płatności. Ten przypadek łatwo przeoczyć, a potrafi kosztować.
Rada: nową regułę buduj wyłączoną, sprawdź na jednym zamówieniu, dopiero potem włącz. Każdą akcję można włączać i wyłączać przełącznikiem, bez usuwania.