WMS prowadzi magazyn: mówi, gdzie leży towar, wyznacza trasę zbiórki i pilnuje, żeby do paczki trafiło to, co trzeba.
To najbardziej rozbudowany moduł Easyitem — trzynaście ekranów:
- Pulpit — bieżący obraz pracy magazynu.
- Zamówienia — zamówienia, które przyszły z OMS i czekają na skompletowanie.
- Wózki i Trasy kompletacji — organizacja zbiórki.
- Operacje — przesunięcia i korekty stanów.
- Lista produktów i Lista lokalizacji — co masz i gdzie to leży.
- Struktura — układ magazynu: strefy, regały, miejsca.
- Inwentaryzacja i Raporty.
- Statusy zamówień, Automatyczne akcje, Ustawienia.
Od czego zacząć: najpierw Struktura i Lista lokalizacji — bez opisanego magazynu reszta nie ma się o co oprzeć. Dopiero potem przyjęcie towaru, a na końcu reguły automatyczne.
WMS najmocniej korzysta z Easyitem Sync. W jego liście wyzwalaczy są osobne grupy OMS (zamówienie utworzone, pobrane, zmiana statusu) i PIM (produkt utworzony, zmiana ceny, stawki VAT, edycja, usunięcie). Działania też sięgają do innych modułów: pobierz zamówienie z OMS, pobierz i zaktualizuj informacje o produkcie z PIM.
WMS jest źródłem stanów magazynowych dla OmniChannela. To z niego płynie informacja, ile sztuk naprawdę leży na półce, i to ona jest wysyłana na platformy sprzedaży. Dlatego różnicę między tym, co pokazuje oferta, a tym, co jest w rzeczywistości, tłumaczy się zwykle po stronie magazynu — a nie kanału sprzedaży.
Dwa wyzwalacze warto znać od początku: „Osiągnięto próg stanu magazynowego produktu" i „Zgłoszono brak produktu podczas zbierania" — to na nich buduje się reguły, które chronią przed sprzedażą towaru, którego nie ma.
WMS ma też wyzwalacz harmonogramowy — reguła może uruchamiać się o czasie, nie tylko w reakcji na zdarzenie.
Czego WMS sam nie zrobi: nie przyjmie zamówienia z kanału sprzedaży ani nie zdejmie oferty z platformy. Zamówienia dostaje z OMS, a jego stany trafiają na platformy przez OmniChannel — jedno i drugie dzięki Easyitem Sync.